Sanat geliş­mi­yorsa nedeni doğ­ru­dan ile­ti­şim dışında yol­la­rın tıkan­mış olmasıdır.

Sanat çoğun­lukla doğ­ru­dan değil, dolaylı söyler.

Söy­ler de anla­şıl­mazsa ne olacak...

Dev­rim Arabaları'nı izle­miş oldu­ğunu söy­le­yen can­di­de­ka­dar­sa­f­wert­her­ka­da­ra­cili rumuzlu ekşi söz­lük yazarı aşa­ğı­daki yorumu yapmış:

"darbe yala­ka­lığı yapıl­mış­tır bu filmde. fil­min içini dışını vs. at bi kenara özünde süper komutan-ülkesini seven düşü­nen komu­tan dev­let baş­kanı komu­tan vur­gusu olduğu için sev­me­dim. ki ger­çek de olsa cemal gür­sel über bi kişi­lik de olsa ülkeyi yönet­mek için daha iyi bir yöne­tici bulun­masa da asker olduğu için ülke-komutan bu şansı kaybetmiş-hayırlısı olsun diyip geç­mek gerekirdi.

sen sokağa çıkma yasağı koy sonra ülke niye geliş­mi­yor de?
sen ebe­sini belle hal­kın ondan sonra yok efe­nim neden özgü­ven yok de?
kaç sene geri götür­dü­nüz lan bu ülkeyi bi ara­bayla ileri mi götürecektiniz.

yazı­cam daha."

E rumuz bu oldu­ğuna göre, Voltaire'e Goethe'lere kadar gidil­di­ğine göre, hazır ora­lara kadar git­miş­ken Dos­to­yes­ki­ler, Camus­ler, Yusuf Atıl­gan­lar, Oğuz Atay­lar da bir dolaşılmıştır.

Tür­küsü vardı bunun: Oku­makla olmaz-olmaz!

***

Baş­lık ola­rak "sol­cu­lar neden salak­tır"ı da seçebilirdim!

Çünkü hika­yede komu­tan keli­mesi geç­tiği anda algı kapa­nı­yor, diğer anla­tı­lan­la­rın hiç bir önemi kalmıyor.

Hemen bu sıkın­tıyı çözelim.

Bak sev­gili kar­de­şim, orada aske­rin yücel­til­diği falan yok! Asker tam da askerce bir emir verip ken­dini komik duruma düşür­mek­te­dir: 4 ayda araba mı yapılır!?

Asker tam da askerce dav­ra­nıp, "araba yapı­la­ca­a­aak yap!" demektedir.

Sen o nok­ta­dan sonra algını kapa­tıp soylu solcu ref­leks­le­rinle filmi izle­meyi (ekrana bakı­yor olsan da) fiilen red­det­ti­ğin için ne olup bitti bilmiyorsun.

Evet asker çok komik bir emir ver­miş­tir ama, işi alan "Eski­şe­hir Cer Atölyesi"dir.

Usta terzi dar kumaş­tan bol göm­lek diker!

Asıl anlatı Eski­şe­hir Cer Atöl­yesi Mühendisleri'nin ama­tör ruhu (hiç bir pro­fes­yo­nel bu pro­jeyi kabul etmez),  tut­kusu, des­ta­nı­dır. Asıl anlatı şimdi ayıp­mış gibi gös­te­ri­len yurt sev­gi­si­dir. Asıl anlatı "Biz bu işi yapa­rız" diyen mühen­di­sin ken­dine güve­ni­dir.  Asıl anlatı o ara­ba­la­rın üzerine "Türk Malı" eti­ke­tini yapıştırabilmektir.

Dev­rim Arabaları'nın en büyük özel­liği, tıpkı Kur­tu­luş Savaşı gibi, tıpkı bir dönem­deki TİP'in mec­lise gir­mesi gibi hiç bir yaza­rın hayal­gü­cüne gerek kal­ma­dan bu top­rak­lar üzerinde bağım­sız­lık için, sos­yal ada­let için, kal­kınma için bizim insa­nı­mı­zın muci­ze­leri ger­çek­leş­ti­re­bi­le­ce­ğini bize göstermesidir.

***

Grup top­lan­tı­la­rında çeşitli kon­fe­rans­larda yapı­lan yayın­lara kimi eleş­ti­ri­ler gelirdi. Gru­bun başın­daki hoca­mız da "Önce orda sen de yayın yap, sonra eleş­tir" derdi.

Evde çayı hep annem yapar. Kazara suyu ben koy­sam dem­leme mut­laka anneme kalır. Bar­dak­ları falan hazır­la­dı­ğım vaki değildir.

Pamukta fasulye yetiş­tir­sek dahi razı­yım. Yeter ki baş­la­dı­ğı­mız işi bir kere olsun biti­re­lim. Yeter ki bir pro­jeyi sonuç­lan­dır­mak nasıl bir şeymiş onu öğrenelim.

O zaman karşı tarafı anla­mak ve yapı­lanı tak­dir ede­bil­mek çok daha kolay olacak.

İlgili başka yazı bulunamadı.

Etiketler: devrim arabaları

Pano, Yazılar kategorisindeki bu yazı Muhterem Günkurtarır tarafından 18 Nisan 2010, Pazar günü saatler 01:01 iken yazıldı . Bu yazıya yapılan yorumları RSS 2.0 beslemesi ile takip edebilirsiniz.