Ahmed Rama­dan / المصري  اليوم / 01.04.2010

İstanbul'a ilk git­ti­ğimde 8 yaşım­day­dım. Hayal meyal anım­sa­dık­la­rım; siyah kal­dı­rım taşlı cad­de­ler, koca­man mina­re­leri ara­sın­dan kuş­la­rın uçtuğu cami­ler, ve çiçek­ler, yığınla çiçekler.

İstanbul'u yeni­den ziya­ret etme kara­rım, bugün­lerde her­ke­sin müp­te­lası olduğu Arapça dub­lajlı Türk dizi­leri nede­niyle değil. İstanbul'da güzel bir haf­ta­sonu geçirme fır­satı bul­du­ğumda bunu etraf­lıca düşün­me­dim bile, bir de bak­tım, Türk Hava Yol­ları uçağındayım.

Geziye Türk Hava Yolları'nın harika ikram ser­vi­siyle güzel bir baş­lan­gıç yap­tım. Sırf can sıkın­tı­sın­dan yedi­ği­niz uçak menü­le­rin­den değil, sıcak ser­vis ve gayet lezzetli-yolculuğun biti­minde sizi bek­le­yen Türk yemek­le­rine iyi bir ısınma turu niteliğinde.

Hava­ala­nın­dan şehre geçiş oldukça rahat, met­royla hızlı bir yol­cu­lukla Sul­ta­nah­met civa­rına vara­bi­li­yor­su­nuz. Her ana dura­ğın yakı­nında kolayca bula­bi­le­ce­ği­niz danışma masa­la­rın­dan harita edi­ne­bi­lir­si­niz. Ancak danış­maya git­me­den önce soru­la­rı­nızı hazır­la­yın, zira bu insan­lar büyük ihti­malle şehirde kar­şı­nıza çıkacak­lar ara­sında en akıcı İngi­liz­ceye sahip olan­lar. Toplu taşıma gayet elve­rişli ve ucuz, bir gidiş 2 Türk Lirası yani yak­la­şık 7 Suriye Lirası.

Bir arka­da­şı­mın tav­si­ye­siyle The Side Hotel and Pension'a rezer­vas­yon yap­tır­dım. İstanbul'un tarihi doku­suna, Sul­tan­ha­met Camii'ne, Aya­sofya Camii'ne ve sizi şehrin geri kalan yer­le­rinde götü­recek belli ula­şım nok­ta­la­rına bir­kaç met­re­lik mesa­fede. Üste­lik otel Yere­ba­tan Sar­nıcı (suyla dolu ve bilin­me­yen sebep­ler­den dolayı iki adet Medusa başıyla koru­nan yeral­tın­daki saray böl­mesi) ve Top­kapı Sarayı'na da oldukça yakın. Bir dahaki sefere hava­lan­dır­ma­la­rın çıkar­dığı ses­ten dolayı Four Seasons Hotel'e bakan oda­lar­dan uzak dura­ca­ğım. Genel ola­rak, otel gayet temiz, güzel ve uygun fiyatlı. Ücrete, ote­lin Sul­ta­nah­met Camii'ne ve Boğaz'a bakan çatı katın­daki res­to­ra­nında kah­valtı da dahil.

Asya ve Avrupa kıta­ları ara­sında kurul­muş bu şehrin, Doğu-Batı karı­şı­mını anla­ta­rak sizi sık­maya niye­tim yok. Fakat, mut­laka iki kıtayı ayı­ran İstan­hul Boğazı'ndan feri­botla geçin. Ben Karadeniz'e doğru iler­le­ye­rek Ana­dolu Kavağı dedik­leri köye git­tim. Hatta burada, Boğaz'ı ve Karadeniz'i bir arada göre­bil­mek uğruna bir dağın en yük­sek nok­ta­sına tır­man­dım. Dağın bu kısmı uzun bir sabah yürü­yüşü için ideal. Köy­lü­ler deniz kena­rında açtık­ları isim­siz res­to­ran­larda size 50 Suriye Lira­sına bira, balık ve meze öneri­yor­lar. Dik­kat etme­niz gere­ken şey; bazı meze­le­rin menüye dahil olma­dığı ve bu meze­ler için daha fazla para ödeme­niz gerektiği.

İstan­bul bu yıl 2010 Kül­tür Baş­kenti ola­rak adlan­dı­rıldı. Boş bir öğleden son­ra­nızı değer­len­dir­mek için farklı top­lantı yer­le­ri­nin ve müze­le­rin adres­le­rine bu site­den baka­bi­lir­si­niz. Gele­nek­sel turis­tik gezi­lerle işi­niz bit­tik­ten sonra, genç sanat­çı­larla kıdemli Türk sanat­çı­la­rı­nın icra­at­la­rı­nın karı­şımı geziye ilginç bir hava kata­cak­tır. Denize nazır İstan­bul Modern, Boğaz'ın öteki tara­fında kalan cami­ler ve son ola­rak şehrin ana cad­desi: Tak­sim ve İstik­lal Caddesi.

İnsan­lar akşam­ları alış­ve­riş ya da yemek için Taksim'de gezi­ni­yor olu­yor­lar. (Bu çok ucuz self-servis res­to­ran­lar­dan birine ken­di­nizi tes­lim edin: Bil­hassa yeme­ği­nizi seçer­ken Türkçe konuş­mak zorunda kal­ma­dı­ğı­nız için bu res­to­ran­lar en iyi seçim olu­yor.) Ala­kart yemeyi düşü­nü­yor­sa­nız, ana cad­de­deki Kueste'de tavuk dol­ma­sını dene­ye­bi­lir­si­niz. Res­to­ranı, vit­ri­nin arka­sına otu­rup ve yemek pişi­ren yaşlı hanım­ları görünce tanırsınız.

İstanbul'da gece yapı­la­bi­le­cek­ler çok çeşitli. Beni şaşır­tan bir zaman­lar İslam baş­kenti olan bu şehrin bir­çok farklı yaşam tar­zını kabul­le­ni­yor oluşu. Ken­di­nizi sadece ana cad­deyle sınır­la­ma­yın, Taksim'de bir­çok kulüp ve bar bulu­nu­yor. Cad­de­nin derin­lik­le­rine doğru iler­le­di­ği­nizde her­kes için ayrı bir eğlence yeriyle kar­şı­la­şa­bi­lir­si­niz. Hatta tam da bir rockbar'ın yanına konum­lan­mış sos­ye­tik salsa bar­lara rast­la­ma­nız mümkün.

Ben ken­dime Bade­hane isminde çingene müzik­leri çalan bir bar seç­tim. Küçük ama hoş bir atmos­fere sahip bir yer, üste­lik iyi İngi­lizce konu­şan bar­men­ler var (Bade­hane tel. no. 0212 249 05 50). Bir­çok şarkı­cı­nın kendi müzik­le­rini ve hatta bazı İngi­lizce kla­sik­leri söy­le­dik­le­rini göre­cek­si­niz. Gece­nin iler­le­yen saat­le­rinde aynı müzis­yen­leri Taksim'in kal­dı­rım­la­rında yağ­mura aldır­ma­dan, duvar­daki muh­te­şem gra­fi­ti­lere karşı çalıp söy­ler­ken görür­se­niz şaşırmayın.

İstan­bul sahip olduğu çeşit­li­lik­lerle göz­le­ri­nizi kamaş­tı­ra­bi­lir, ama yine de şehrin en güzel yanı nazik ve say­gılı insan­ları. Şayet iste­di­ği­niz mah­re­mi­yetse, İstan­bul­lu­lar bunu anla­yışla kar­şı­la­ya­cak­lar­dır. Ancak yakın­laş­tı­ğı­nızda yüz­le­rinde daimi bir gülüm­se­meyle size yar­dım ede­cek­ler­dir. Bu muh­te­şem şehrin tadını çıkar­ma­nız için elle­rin­den geleni yapacaklardır.

İlgili başka yazı bulunamadı.

Etiketler: Avrupa Birliği, Avrupa Birliği Kültür Başkenti, İstanbul

Türkiye, Çeviriler kategorisindeki bu yazı Seda Ateş tarafından 9 Nisan 2010, Cuma günü saatler 20:38 iken yazıldı . Bu yazıya yapılan yorumları RSS 2.0 beslemesi ile takip edebilirsiniz.