Burak Çatlı
2005-10-25

Mühen­dis­lere ve bilim insan­la­rına kalsa bu dünya çok çekil­mez bir yer olurdu (şimdi­kin­den de demek isti­yo­rum). 'Ger­çek­çi­lik' diye yeni bir dinin yayıl­ma­ması ve insan­lık tari­hinde büyük din­ler nede­niyle akan kan­la­rın art­ma­ması sanat ve sanat­çı­lar saye­sinde sağ­lan­mış­tır. Sırf bu nedenle sanat­çı­lara çok şey borçluyuz.

Bir kere mühen­dis­ler ve bilim insan­la­rına kal­mış bir dün­yada çocuk­la­rın masal din­le­mesi pek müm­kün ola­mazdı. Ya da öyle her kafa­nı­zın esti­ğine gidip bir­den aşık ola­maz­dı­nız. Nereye aşık olu­yor­su­nuz? ?Feasible? olan aşk var, ?feasible? olma­yan aşk var! Oysa bugün, sokağa çıkıp yolda giden bir kıza şakka­da­nak aşık olabilirsiniz.

Bu konuda iyi bir bilim kurgu filmi çeki­le­bi­lir. Mühen­dis ve bilim insanı olma­nın kast teş­ki­la­tı­nın en üst kade­mesi sayıl­dığı bir dünya. ?Ger­çek? olma­yan her şey yasak ve cezası var. Yani kurgu eser­ler yaz­mak, bas­mak ve dağıt­mak, çocuk­lara uyku­dan önce ger­çek olma­yan hika­ye­ler anla­ta­rak onları kan­dır­mak, Star Wars izle­mek ve bu tari­kata üye olmak kesin­likle yasak ve büyük cezası var. Akıl en büyük değer. Ben şimdi­den çok eğlen­dim yapı­la­bi­le­cek­leri düşün­dükçe. Belki de çekmiş­ler­dir bu filmi.

küçük­ler		bun­lar da "büyükler"
Blues Brothers- "twis­ting, shake it, shake it, shake it, baby!"

Sana­tın ve sanat­çı­nın tanımı YKY, İleti­şim Yayın­ları, Metis ve ben­zeri yayı­nev­le­rin­den çıkan kitap­larda yasa ve yönet­me­lik­lerle tanımlı olsa da, bir kaç şey söy­le­mek isti­yo­rum. Bu cüreti arada bir fel­sefe için de gös­ter­di­ğim olu­yor. Yani fel­sefe üzerine eği­tim alma­mı­şım, tezim yok, terim­leri bil­mem yine de yaz­dı­ğım olu­yor. Böyle durum­larda ?benim başıma gel­medi ama- siren sesin­den sonra evi bası­lıp fel­sefe polisi tara­fın­dan götü­rü­len, sonra da ehil olma­dan fel­sefe konu­sunda fikir yürütme suçun­dan yar­gı­la­nan çok arka­da­şım oldu.

Çocuk­ları saf olduk­ları için sevi­yo­rum. Büyük­leri de saf olma­dık­ları için sev­mi­yo­rum. Sonra, Hit­ler­vari bir düşün­ceyle, ?Bu çocuk da büyü­yünce, şu anda gözümü oymaya çalı­şan iş arka­da­şım gibi bir şey ola­cak niha­ye­tinde? diye düşü­nü­yo­rum. Çünkü büyüme sıra­sında böyle o tarafa bak­ma­dı­ğı­mız bir anda, boş bulun­du­ğu­muzda şeytan içi­mize giri­ve­ri­yor. Sonra garip bir­şey­ler olu­yo­ruz. Tam bu sırada diyo­rum ki ?iyi ama şu anda şeytan gir­me­miş içle­rine, sev­meye devam et?. Zaten büyük­le­rin de şeytan çıkar­dık­ları, şeytan­dan arın­dık­ları yer­ler olu­yor (yok yok ora­lar değil!). İnan­mı­yor­sa­nız bir yaz akşamı, Cemil Topuzlu Açık­hava Tiyatrosu?nu tepe­den gören bir yere yer­le­şin. Eli­nize de bir dür­bün alın. Tek tek bakın yüz­lere. İşte size beş­bin tane çocuk.

Bir de sözle anla­tı­la­ma­ya­cak kısmı var. Bir kon­se­rin sonuna doğru, bir şarkı­nın biti­mine doğru böyle içi­nizde bir sürü mısır pat­lı­yor oldu­ğunu ya da otur­ma­nın, yürü­me­nin gerek­siz oldu­ğunu kesin­likle koşul­ması gerek­ti­ğini his­se­ti­niz mi? Örne­ğin film fes­ti­va­linde, fil­min orta­sında ayağa kal­kıp per­deye doğru ?Yaşa! Nurol! Allah sen­den razı olsun!? demek iste­yip de sonra başı­nıza gele­cek­leri düşü­nüp ken­di­nizi tut­tu­nuz mu? Evet işte sanat ve sanatçı bunu yapı­yor. (aslında ben ayağa kal­kıp bun­ları deme taraf­ta­rı­yım, yük­sek sesle mırıl­dan­dı­ğım da oldu. Zaten her­kes mısır yiyor.)

Gelecek yazıya değin, mera­mını fut­bol terim­le­riyle anlat­maya çalı­şan siya­set­çi­lere maruz kal­ma­ma­nız dileğiyle.

İlgili başka yazı bulunamadı.

Etiketler: mühendislik, sanat

Yazılar kategorisindeki bu yazı Burak Çatlı tarafından 25 Ekim 2005, Salı günü saatler 19:58 iken yazıldı . Bu yazıya yapılan yorumları RSS 2.0 beslemesi ile takip edebilirsiniz.